آهنِ دل

         
دست دل دامن حق – دست غمت دامن دل
همچو پیراهن یوسف شده پیراهن دل.
در ز فولاد نهادی و ببستی ز درون
بس نبودت مگر ای آیینه رو آهن دل؟
بود ایا که دمی خلوت نازت شکنی؟
مایۀ ناز چه کم داشتی از مأمن دل؟
گه به دریا بزند گاه  در آتش راند
شهسوار غمت از پا فکند توسن دل.
هیچ اندوه غریبی ز خیالم نرود
جاودان داده ام از دست مگر میهن دل؟
برف با باد کشد بال به روی دل من
آه پر می کشد از آبشده آهن دل.
                 
  فبریۀ 2010
/ 1 نظر / 19 بازدید
امیرحسین

ممنون استاد بسیار زیباست :)