کوهستان

 

 

                 

            (بخش)                        

 

کوهستانم!

قرار من این جاست

روین دژ من حصار این جاست

در چرخ فلک مدار من این جاست

گهوارۀ من مزار من این جاست

 

رویده کنار چشمۀ ادراک

در سلسلۀ سلالۀ این خاک

پیچیده مثال ریشه های تاک

مستی من و خمار این جاست

 

این جاست که بید هم شکر بند است

بی بر نه که طوبی ثمر قند است

لخت جگری به هر شجر بند است

صد مجمر لاله زار من این جاست

 

         در سوزن خوشه مهرۀ شهوار

         مرغک رود1 از نسیم گندم زار

         جان ها ز سرور  می شود سرشار

         شعر و غزل و شعار من این جاست

 

صد رود درود زندگی بر لب

چون آب حیات از ظلام شب

دامن دامن می کند کوکب

دریای ستاره زار من این جاست

 

         در زیر هزار سیل باران ها

         وارسته ز خاک ریز توفان ها

         خاموش نگشت آتش جان ها

         در سنگ نهان شرار من این جاست

 

         گر در نگهی چو خار جاروبم

         بر سردر کوهسار منصوبم

         زهر نگه حسود را روبم

         خوارم اگر افتخار من این جاست

 

         یک طاقه درخت بر فراز کوه

         فولاد پی و تهمتن و بشکوه

         بر سر کرده یک آسمان اندوه

         تمکین من و وقار من این جاست

 

این جاست که مو به مو همه اصلم

با گردش خاک و آسمان وصلم

جای دگری برون ز هر فصلم

پایز و دی و بهار من این جاست

 

در شاخ چبرغ2 اختران یاد

چون خوشۀ لعل می درخشد شاد

بنیادم اگر همه رود برباد

در نور روان غبار من این جاست

 

         در مرز وطن ستاده ام نستوه

         بی بیم ز ترک تاز هر انبوه

         آهیخته تیغ های لازرکوه3

         آئینۀ ذوالفقار من این جاست

 

         راهیست نهاده سر به پای دوست

         آن چار سده به مرحبای دوست

         خواهند کنند جان فدای دوست

         این جاست چهار یار من این جاست

        

         کوهستانم –

                            تاجیکستانم!

         سیارۀ سبز عشق و ایمانم

         بخشند اگر اختیار کیهانم

         هراینه

                   اختیار من این جاست.

 

                                      ژوئن  2012

توضیحات

1     چبرغ – بوتۀ کوهستانی که  میوۀ سرخ ریز دارد.

  1. 2.       مرغک رفتن – موج زدن گندم زار و سبزه زار یا آب بر اثر وزش نسیم.
  2. 3.       لازُرکوه – کوهیست در منتهی شرق تاجکستان دارای یخچال های بزرگ و دیرسال. (لازُر – یخچال)

 

        

 

 

КӯҲИСТОН

                                 (бахш)

 

!Кӯҳистонам

   ,Қарори ман ин ҷост

,Рӯиндижи ман, ҳисори ман ин ҷост

,Дар чархи фалак мадори ман ин ҷост

.Гаҳвораи ман, мазори ман ин ҷост

 

,Рӯйида канори чашмаи Идрок

,Дар  силсилаи сулолаи ин хок

,Печида мисоли решаҳои ток

.Мастии ману хумори ман ин ҷост

 

,Ин ҷост, ки бед ҳам шакарбанд аст

,Бебар на, ки Тӯбии самарқанд аст

,Лахти ҷигаре ба ҳар шаҷар банд аст

.Сад миҷмари лолазори ман ин ҷост

 

,Дар сӯзани хуша мӯҳраи шаҳвор

,Мурғак равад аз насим гандумзор

,Ҷонҳо зи сурур мешавад саршор

.Шеъру ғазалу шиори ман ин ҷост

 

,Сад рӯд дуруди зиндагӣ бар лаб

Чун оби ҳаёт аз зиломи шаб

,Доман-доман меканад кавкаб

.Дарёи ситоразори ман ин ҷост

 

,Дар зери ҳазор селборонҳо

,Вораста зи хокрези тӯфонҳо

,Хомӯш нагашт оташи ҷонҳо

.Дар санг ниҳон шарори ман ин ҷост

 

,Гар дар нигаҳе чу хорҷорӯбам

,Бар сардари кӯҳсор мансубам

,Заҳри нигаҳи ҳасудро рӯбам

.Хорам агар, ифтихори ман ин ҷост

 

,Як тоқадарахт бар фарози кӯҳ

,Пӯлодпайу таҳамтану бишкӯҳ

,Бар сар карда як осмон андӯҳ

.Тамкини ману виқори ман ин ҷост

 

,Ин ҷост, ки мӯбамӯ  ҳама аслам

,Бо гардиши хоку осмон васлам

,Ҷои дигаре бурун зи ҳар фаслам

.Поизу дайу баҳори ман ин ҷост

 

         Дар шохи чабарғ ахтарони ёд

         ,Чун хушаи лаъл медурахшад шод

,Бунёдам агар равад ҳама барбод

.Дар нур равон ғубори ман ин ҷост

 

         ,Дар марзи Ватан ситодаам настуҳ

         .Бебим зи турктози ҳар анбӯҳ

,Оҳехта теғҳои Лозуркӯҳ

.Ойинаи  зулфиқори ман ин ҷост

        

,Роҳест ниҳода сар ба пойи дӯст

,Он чор сада ба марҳабои дӯст

,Хоҳанд кунанд ҷон фидои дӯст

.Ин ҷост чаҳорёри ман, ин ҷост

 

– Кӯҳистонам

                            !Тоҷикистонам

,Сайёраи сабзи ишқу имонам

,Бахшанд агар ихтиёри кайҳонам

,Ҳаройина

.ихтиёри ман ин ҷост

                  

Июни 2012

 

 

/ 0 نظر / 3 بازدید